een vat vol vita

zondag 14 augustus 2016

vakantie in de westhoek

Wij kregen de vraag van lieve vrienden of we geen zin hadden om in augustus in hun Stekje te verblijven, terwijl zij zelf op reis zijn.

Wij hebben hier niet moeten over nadenken, en zeiden meteen 'ja', vooraleer deze kans ons zou ontglippen.

Het was op amper 40 min. rijden van ons eigen huis, maar het mooie weer en het landelijke van de Westhoek gaven ons een instant vakantiegevoel.

We hebben de dagen super rustig beleefd.

De kinderen speelden en fantaseerden erop los.

We fietsten en wandelden. Vooral fietsen eigenijk, want wandelen met onze kinderen is gelijk aan slenteren. Vanski deed regelmatig alleen grotere fietstochten - deed hem zoveel deugd!

We deden leuke uitstapjes, net alsof we dat in het buitenland ook zouden doen. Man, wat zijn er toch leuke dingen te doen en te zien in eigen streek!

Vanski en ik wandelden iedere avond een toertje rond de boerderij, om de dag af te sluiten.

Zo dankbaar dat we twee weken in dat paradijsje mochten zijn!

donderdag 26 mei 2016

Het leven is zo gelopen dat ik al een half jaar hier niets meer postte. Het ontbrak me soms aan tijd, soms aan inspiratie en soms aan goesting. En soms aan alledrie.

Maar vandaag deden wij iets dat ik weer wil vastleggen op deze blog!

Terwijl Mos de hele dag weg was op jungle-uitstap, hield ik Kor deze namiddag lekker thuis. We keken samen in het fotoboek, maakten samen (correctie: ik) een vliegtuigje van Lego, kropen samen in bed om wat te lachen en knuffelen, en maakten net voor Mos' thuiskomst lekkere aardbei-ijsjes!

Het gaat heel eenvoudig:

1. Heb je lelijke, oude, overrijpe bananen die je anders zou wegsmijten? Doe de schil eraf, steek de bananen in een zak en bewaar ze in de diepvriezer. Dat deed ik de voorbije weken.

2. Deze namiddag met Kor: haal de bananen uit de diepvriezer, laat een klein beetje ontdooien zodat ze niet meer keihard zijn. Mix/blender ze samen met wat aardbeien.

3. En plots ontstaat dan een mengsel!

4. Verdeel het over de potjes.

5. Zet ze nog even (15 à 30min) terug in de diepvriezer, zodat ze weer wat steviger kunnen worden.

6. Serveren en smullen! Wij zijn er hier allemaal dol op, ook al lijkt de eerste foto hieronder niet immens geloofwaardig. Hun blik doet me denken aan de leuze 'mannen weten waarom'.

Dit receptje haalde ik van ergens op 'tinternet. Vraag me niet meer waar :-)

Als je intikt 'zelf bananenijs maken', zal je zien dat er nog talloze variaties bestaan! Mmm...

zaterdag 21 november 2015

daar droom ik van als ik in de kokosnoot kijk

"Wanneer gaan wij nu die kokosnoot eens opendoen?" vroeg Mos vandaag voor de zoveelste keer.

Deze avond, rond 18u. Vanski en ik waren samen pastinaak-preisoep aan het maken. De jongens naar Donald Duck aan het kijken. Omdat we daar toch maar stonden te staan bij een borrelende soep die nog wat tijd nodig had, beslisten we dat het kokosnootmoment aangebroken was.

We riepen onze jongens en gingen te werk zoals we zagen in dit filmpje.

Ik begon met het zware werk.
Erop kloppen. Steeds harder. Tot de brokken in het rond vliegen.

Kor was er duidelijk niet gerust in.

Eens de noot gekraakt was nam Vanski over om het zaakje verder open te peuteren.
'Het water is gebroken!' riep hij toen het kokoswater er rijkelijk uit vloeide.
Jammer dat ik het filmpje hier niet kan laten afspelen! Tips voor hoe dat moet, zijn welkom.

En dan:

Wat een prachtige kleur.

Wat een zachte geur.

Wat een heerlijk zoete smaak.

Wat een verwennerij.

Op een gewone zaterdag.

Hoe zwaar de situatie ook is in de wereld.

Hoe hard de wind ook waait en hoe nat de regen is.

We moeten het leven - het prachtige leven- met zoveel schoonheid - ten volle blijven leven.

Samen. Jong, oud, intelligent, zwak, blank, bruin, zwart. Laten we elkaar de hand reiken, zonder argwaan of vooroordelen. Samen het Leven dat ons gegeven is léven. En een wereld vormen van puurheid en zuiverheid.

Daar droom ik van als ik in die kokosnoot kijk.